Πέμπτη 2 Ιουνίου 2016

Lebanon- The Orient's Diamond / Λίβανος- Το διαμάντι της Ανατολής


Have you ever felt that you are a victim of every day, whose dreams have faden away in its continuous circles along with yourself? Have you ever felt trapped in an endless continuum of routine, where days pass like minutes, because every day is the same with the one that passed and the one that comes? Have you ever feared that the years will pass in vain and the moment will come for you to look back and face the absolute gap that you've left behind? If yes, the time comes: “I cannot take it anymore!” you will shout, being fed up. “I cannot take the monotony anymore, I cannot take the silence! I want some noise, some voices, some firework! I cannot take the grey in my life. I want the blue and red and the yellow and the purple and the orange! I want every day to be a new start, a new adeventure!” you will say and you will break the chains of your routine.

Don' t let every day lead you anymore, lead it yourself. Gather your pieces one by one and glue them together to find again yourself. Don' t forget who you are and what you want. Start the change in your life by making a list of all what you wanted to do and you never did and read it everytime you feel lost. Then, begin step by step making your list true and don't be afraid, not for a single moment. There is no chance you will lose. Before you know, you will have given your life the colour it's been missing. Don't spend the rest of your years with the question of how your life would be, if you had lived it the way you wanted it. Adjust your sails to the flow of the wind, sieze the moment and go for your dreams. They are there, waiting for you to implement them. They are what defines you, make them true.

After a little thought and a lot of enthusiasm, in a winter morning, I made the list of all what I want to do, while I am still alive.

Things I have to do before I die:
    1. Wake up in morning and pack my things for an unknown destination, without plans and program.
    2. Get on a balloon and see the world from above.
    3. Turn the globe and travel to the first place my finger falls on.
    4. Live the adrenaline doing parachuting and bungee jumping.
    5. Learn tap dancing.
    6. Visit Maldives, before they sink .
    7. Spend a crazy night in Amsterdam, after I taste one of its notorious herb cakes.
    8. Sit on a remote porch in India and stare at the sunshine light spreading in the picturesque alleys of Delhi, while I sip Opium Tea.

And here I am, on the same day that I decided to make my list come true on the plane to Lebanon, with the goal to make the first of my list's dreams come true. I am enthusiastic! Within a day I have booked a ticket to Beirut and the first hotel that I found and by dawn I am at Lebanon. I have not believed it yet that I am in Lebanon living the adventure like never before. My curiousity beats the exhaustion and pusses me to go for a long stroll on Beirut's clean mole, under the moonlight.

The Mediterranean's freshness reaches my nose and Lebanon's cosmopolitan lights fill my eyes. At last, after all this long, I am walking carefree in a clean, full of life, and cosmopolitan city of european standards. On every step I take, under the big palm trees, staring at the shiny skyscraper's mirage on the calm waters of the sea, I can see the reason why Lebanon is commonly said to be “The Orient's Paris”! After I have taken an intoxicating dose of the glamorous capital of Lebanon, I reach the hotel, in order to fill up my batteries for an exciting day in the land of finesse and intense lifestyle. A new trip full of promises for adventure and fun, has just began for me in the capital of oriental style and glamourous life.

The morning comes at last and I am ready to meet the cosmopolitan side of the Orient. I begin my long walk among the rich malls, the fancy hotels and the magnificent buildings of Beirut. Then I get lost in the streets staring the view of the weird rocks in Mediterranean beaches and enjoying the exquisite tastes of the Lebanese cuisine. When Lebanon is your destination, it is sure that you will never get hungry there. Whatever your trip budget is, weather you are in some modern restaurant with a variety of tastes, or at the street cantine, you will always find a Lebanese delicacy to tickle your palade. The most representative of Lebanese cuisine are the tastes of Fatoush salad, Homos (grinded chickpeas), chicken Fattah (chicken with yoghurt, rice and pines), Kofta (grilled minced meat), Sambousek (little cheese, spinach or meat pies) and Manouchek (something like an oriental pizza). A bite of Lebanese food is enough to reach you to heaven.

From the smiley faces in the glamourous restaurants and the fancy clothes of the neat locals with the cosmopolitan air, you can easily understand that people here know how to live. The lights, the people, the life, full of style and comfort, can easily impress you here in Lebanon. It seems like each one knows how to have fun in this country. This is obvious in Shara Monot, the city's greatest hot-spot, where restaurants, cafes and bars fill the streets with a joyfull note of fun.

In Lebanon, differencies concerning religion and tribe, do not matter anymore. You can understand this from the places of woshiping God. Near every church, a mosque is built. The most outstanding of them is Mohamed al Amin Mosque, the downtown's jewel, which is located next Saint George's magnificent cathedral. I enter one of Beirut's churches to attend its service and I observe with awe Holy Mary's sculptures and the building's medieval architecture to be harmonically combined with the colourful vitreaus that illuminate the columns in the center of the temple. My observation is being interrupted by a man who passes through every attendee with closed palms. I look at him with curiousity and I give him my hands. He touches his hands on mine and he continues the procedure with the rest of the attendees. It is obviously a part of the maronite ritual about spreading the Holy Grace from believer to believer.

Impressed from the Maronite Churches, I continue my wandering in the rainy streets of Lebanon and I reach the historical center of the city on foot. The renovated buildings and alleys of the city that alternate from time to time with the modern architecture and bind in an harmony with the Lebanese finesse, which you can see in abudancy, in every famous vitrine and elegant local you look around, can blind with their shine even the most demanding eyes. A walk in the capital, is enough to give you a taste of the irresistible charm of the country... All these images are still filling my eyes, all these tastes are still filling my mouth and all this fancy life is still filling my soul...


(Έχεις νιώσει ποτέ ότι είσαι ένα θύμα της καθημερινότητας, που τα όνειρά του έχουν ξεθωριάσει μέσα στους συνεχείς κύκλους της και μαζί μ' αυτά έχει χαθεί κι ο εαυτός σου; Έχεις αισθανθεί παγιδευμένος μέσα στο ατέλειωτο συνεχές μιας ρουτίνας, όπου οι μέρες περνάνε σαν λεπτά, γιατί η κάθε μέρα είναι ίδια με αυτή που πέρασε και ίδια με αυτή που θα' ρθει; Έχεις φοβηθεί ποτέ πως τα χρόνια θα περάσουν και θα 'ρθει η στιγμή να κοιτάξεις πίσω και να αντικρίσεις το απόλυτο κενό που έχεις αφήσει στο δρόμο σου; Αν ναι, έρχεται κάποτε η ώρα: “Δεν αντέχω άλλο!” να φωνάξεις μπουχτισμένος. “Δεν αντέχω άλλο τη μονοτονία, δεν αντέχω τη σιγή! Θέλω φασαρία, θέλω φωνές, θέλω πυροτεχνήματα! Δεν αντέχω άλλο γκρίζο στη ζωή μου. Θέλω το μπλε και το κόκκινο και το κίτρινο και το λιλά και το πορτοκαλί! Θέλω κάθε μέρα να είναι μια καινούρια αρχή, μια νέα περιπέτεια!” θα πεις και θα σπάσεις τις αλυσίδες της ρουτίνας σου.

Μην αφήσεις την καθημερινότητα άλλο να σε οδηγεί, οδήγησέ την εσύ. Μάζεψε ένα ένα όσα κομμάτια σου έχει αφήσει η μονοτονία και κόλλησέ τα για να βρεις ξανά τον χαμένο σου εαυτό. Μην ξεχνάς ποτέ ποιος είσαι και τι θες. Κάνε μια λίστα με όλα όσα ήθελες να κάνεις, αλλά ποτέ δεν έκανες και διάβασέ την κάθε φορά που νιώθεις ότι χάνεις τον εαυτό σου. Ύστερα, ξεκίνα βήμα προς βήμα να κάνεις τη λίστα σου πραγματικότητα και μη δειλιάσεις ούτε στιγμή. Δεν υπάρχει περίπτωση να βγεις χαμένος. Πριν το καταλάβεις, θα έχεις δώσει στη ζωή σου το χρώμα που της έλειπε. Μην περάσεις τα υπόλοιπα χρόνια σου με την απορία του πώς θα ήταν η ζωή σου, αν την είχες ζήσει, όπως πραγματικά ήθελες. Προσάρμοσε τα πανιά σου στη ροή του ανέμου, άδραξε τη στιγμή και κυνήγησε τα όνειρά σου. Είναι εκεί και σε περιμένουν να τα πραγματοποιήσεις. Αυτά σε καθορίζουν, κάνε τα πράξη!

Ύστερα από λίγη σκέψη και πολύ ενθουσιασμό, μέσα σ' ένα χειμωνιάτικο πρωί, έφτιαξα τη λίστα με όλα όσα θέλω να κάνω πραγματικότητα, όσο είμαι ακόμα ζωντανός.

Πράγματα που πρέπει να κάνω πριν πεθάνω:
  1. Να ξυπνήσω μια μέρα και να φύγω για το άγνωστο, χωρίς σχέδια και προγραμματισμό.
  2. Ν' ανέβω σ' αερόστατο και να δω τον κόσμο από ψηλά.
  3. Να γυρίσω την υδρόγειο και να ταξιδέψω στο πρώτο μέρος που θα ακουμπήσει το δάχτυλό μου.
  4. Να φτάσω στον κολοφώνα της αδρεναλίνης κάνοντας parachuting και bungee jumping.
  5. Να μάθω να χορεύω κλακέτες.
  6. Να επισκεφτώ τις Μαλδίβες, πριν βυθιστούν.
  7. Να περάσω μια ξέφρενη βραδιά στο Άμστερνταμ, αφού δοκιμάσω το περίφημο κέικ του από χορταρικά.
  8. Να καθίσω σε μια απόμερη βεράντα στις Ινδίες και να χαζεύω το φως του ηλιοβασιλέματος να απλώνεται στα γραφικά δρομάκια του Δελχί, σιγοπίνοντας τσάι οπίου.


Και να 'μαι λοιπόν την ίδια μέρα που αποφάσισα να κάνω τη λίστα μου πραγματικότητα στο αεροπλάνο για το Λίβανο, με στόχο να πραγματοποιήσω το πρώτο από τα όνειρα της λίστας μου. Είμαι ενθουσιασμένος! Μέσα σε μισή μέρα έχω βγάλει το εισιτήριο για Βηρυτό, έκλεισα το πρώτο ξενοδοχείο που βρήκα και τα χαράματα είμαι στο Λίβανο. Ακόμα δεν το έχω πιστέψει ότι είμαι στο Λίβανο και  ζω την περιπέτεια όσο ποτέ άλλοτε! Η περιέργεια μου κερδίζει την κούραση και με ωθεί να κάνω μια μακριά βόλτα στην περιποιημένη παραλία της Βηρυτού, κάτω από το φεγγαρόφωτο.

Zaytouna Bay- The modern aspecto of Beirut /Ο κόλπος της Ζαϊτούνα- Η σύγχρονη άποψη της Βηρυτού

                                    
Η δροσιά της Μεσογείου φτάνει στα ρουθούνια μου και τα φώτα του κοσμοπολίτικου Λιβάνου γεμίζουν τα μάτια μου. Επιτέλους, μετά από τόσο καιρό περπατώ ανέμελος σε μια καθαρή, γεμάτη ζωή και κοσμοπολίτικο αέρα πόλη ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Με κάθε βήμα που κάνω κάτω από τους μεγάλους φοίνικες, χαζεύοντας τα είδωλα από τους φωτεινούς ουρανοξύστες να αντικατοπτρίζονται στα ήρεμα νερά της Μεσογείου, διαπιστώνω όλο και πιο πολύ ότι ο Λίβανος έχει επάξια κερδίσει τον τίτλο του “Παρισιού της Ανατολής!”. Αφού έχω πάρει μια μεθυστική δόση από τη λαμπερή πρωτεύουσα του Λιβάνου, φτάνω στο ξενοδοχείο για να γεμίσω τις μπαταρίες μου για μια συναρπαστική μέρα στη χώρα της φινέτσας και της ξέφρενης ζωής. Ένα νέο ταξίδι γεμάτο υποσχέσεις για περιπέτειες και καλοπέραση στην πρωτεύουσα του ανατολίτικου στυλ, της καλής ζωής και της χλιδής, για μένα μόλις ξεκίνησε.



Ξενοδοχείο Φοινίσια-Το άκρον άωτον της Λιβανέζικης χλιδής/ Phoenicia Hotel-The heigt of Lebanes glamour 



Το πρωί που περιμένω με ανυπομονησία επιτέλους φτάνει κι εγώ είμαι ήδη έτοιμος να γνωρίσω την κοσμοπολίτικη πλευρά της Ανατολής. Ξεκινώ τη μεγάλη βόλτα μου ανάμεσα στα πλούσια εμπορικά κέντρα, τα χλιδάτα ξενοδοχεία και τα μεγαλειώδη κτίρια της Βηρυτού. Ύστερα ξεχνιέμαι στους δρόμους χαζεύοντας τη θέα των περίεργων βράχων στις παραλίες της Μεσογείου και απολαμβάνοντας τις θεσπέσιες γεύσεις της Λιβανέζικης κουζίνας. Όταν ο προορισμός σου είναι ο Λίβανος, το σίγουρο είναι ότι δεν θα πεινάσεις ποτέ εκεί. Όποιος κι αν είναι ο προϋπολογισμός του ταξιδιού σου, είτε βρίσκεσαι σε κάποιο μοντέρνο εστιατόριο με ποικιλία γεύσεων, είτε βρίσκεσαι σε μια καντίνα του δρόμου, πάντα θα βρεις μια λιβανέζικη λιχουδιά να γαργαλίσει τον ουρανίσκο σου. Χαρακτηριστικές είναι οι γεύσεις της σαλάτας Φατούς, του Χόμους (αλεσμένα ρεβίθια), του κοτόπουλου Φάτα (κοτόπουλο με γιαούρτι, ρύζι και κουκουνάρι), του Κόφτα (ένα είδος ανατολίτικου μπιφτεκιού με διάφορα μπαχαρικά), του Σαμπούσεκ (τηγανιτά τυροπιτάκια, σπανακοπιτάκια και κρεατοπιτάκια) και το Μανούσεκ. Μια μπουκιά από αυτά είναι αρκετή να σε φτάσει στα σύννεφα.

Το Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο της Βηρυτού/ The American University of Beirut













Beirut's Downtown/ Το κέντρο της Βηρυτού



Το Τζαμί Μοχάμαντ Αλ Αμίν- Mohamed al Amin Mosque



St. George's Cathedral- Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Γεωργίου







Από τα χαμογελαστά πρόσωπα στα χλιδάτα εστιατόρια και τα φανταχτερά ρούχα των περιποιημένων ντόπιων με τον κοσμοπολίτικο αέρα, εύκολα καταλαβαίνεις ότι οι άνθρωποι εδώ ξέρουν να ζουν. Τα φώτα, ο κόσμος, η ζωή, γεμάτη στυλ και άνεση, εύκολα σε εντυπωσιάζουν εδώ στο Λίβανο. Φαίνεται πως ο καθένας ξέρει να το διασκεδάζει και με το παραπάνω σε αυτή τη χώρα. Αυτό φαίνεται από τη Shara Monot, το πιο πικάντικο σημείο της περιοχής, όπου είναι τα εστιατόρια, τα καφέ και τα μπαράκια γεμίζουν τους δρόμους με μια χαρούμενη νότα διασκέδασης.

                            

                            
       
                            

                           

Στο Λίβανο οι διαφορές τόσο στη θρησκεία όσο και τη φυλή, δεν έχουν πια σημασία. Μπορεί κανείς να το καταλάβει από τα μέρη λατρείας του θεού. Κοντά σε κάθε εκκλησία είναι χτισμένο κι ένα τζαμί, με πιο χαρακτηριστικό το τζαμί του Μοχάμεντ Αλ Αμίν, το κόσμημα του κέντρου της Βηρυτού, που δεσπόζει δίπλα από το μεγαλοπρεπή καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου. Μπαίνω σε μια από τις εκκλησίες της Βηρυτού για να παρακολουθήσω τη Θεία Λειτουργία και χαζεύω με κατάνυξη τα γλυπτά της Παναγίας και το μεσαιωνικό ρυθμό του κτιρίου να δένει αρμονικά με τα πολύχρωμα βιτρό του που φωτίζουν τα ανάγλυφα των κιονόκρανων στο κέντρο του ναού. Τις παρατηρήσεις μου διακόπτει ένας πιστός που περνάει από όλους τους παρευρισκόμενους με τα χέρια ενωμένα. Τον κοιτάω με περιέργεια και του δίνω τα χέρια μου. Ακουμπάει τα χέρια του στα δικά μου και ύστερα συνεχίζει τη διαδικασία και στους υπόλοιπους πιστούς. Προφανώς είναι μέρος του μαρονίτικου τελετουργικού που έχει να κάνει με τη μετάδοση της Θείας Χάρης από πιστό σε πιστό.



Εντυπωσιασμένος από τις μαρονίτικες εκκλησίες, συνεχίζω την περιπλάνηση μου στους βροχερούς δρόμους του Λιβάνου και φτάνω περπατώντας στο ιστορικό κέντρο της περιοχής. Τα αναπαλαιωμένα κτίρια και τα δρομάκια της πόλης που εναλλάσσονται πού και πού με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική και δένουν αρμονικά με τη λιβανέζικη φινέτσα που υπάρχει άφθονη, σε όποια επώνυμη βιτρίνα και όποιον κομψό ντόπιο αντικρίσω τριγύρω μου, θαμπώνουν με τη λάμψη τους ακόμα και τα πιο δύσκολα μάτια. Μια βόλτα στην πρωτεύουσα, αρκεί να σου δώσει μια γεύση από την ακαταμάχητη γοητεία της χώρας... Όλες αυτές οι λαμπερές εικόνες ακόμα γεμίζουν τα μάτια μου, όλες αυτές οι γεύσεις ακόμα γεμίζουν το στόμα μου και όλη αυτή η καλοπέραση ακόμα γεμίζει τη ψυχή μου...)