Mexico-Una vida buena!!! Acapulco (Part 1)

As a cosmo-politan, I always adored the good life. If I could explain what a good life is with five phrases, I would say: the food, the music, the sun, the hot temperament, the beautiful landscapes. If I could explain it in a word, I would say Mexico!

Mexico!!! A country with color, culture and life that will win the most demanding eyes, when it shows you its charming landscapes, full of variety, uniqueness and contradictions, will allure the most difficult ears, when the listen to the charming music of Mariachi and the Mexica guitar that fill out the picturesque alleys with their soothing sound, will excite the most indifferent minds with the magnificence of its ancient civilization that is food to the imagination and curiosity of every traveler, and will pacify the most restless hearts with its wonderful landscapes, that, either deserted, or tropical, or urban, compose with their variety an ideal mosaic which is enough to keep Mexico forever in your memory.

Are you into a bath in the tropical beaches of the Pacific in the end of November? If yes, let’s go to Acapulco! Let’s begin our adventurous road trip from one of the most exotic cities in the coasts of the Pacific, where summer forgets to go away. 

Take a moment to enjoy a dive in the warm waters of the Pacific along with plenty of sunbathing under the tropical sun and then relax for hours on the thin sand under the high palm trees’ shadow of one of the numerous beaches of the amazing state of Acapulco. Because we all deserve a break from the heavy winter and the summer is still away. Then, you visit Quebrada, to see the wave bursting on the sharp rocks, and if you are lucky, maybe you will live suspense watching the risky divers dare to jump into the sea from the high cliff, in order to make their families and themselves proud, to live a dose of adrenaline and live every moment like it is their last one (most probably).

Playa Puerto Marques

After a big dose of relaxation and adrenaline on the same day, I decide to take a little walk in the uphill and downhill alleys of the city that attract me to discover their secrets. There, I start knowing better the Mexican art in Mural Diego Rivera, in Inalambrica, one of the local neighborhoods on the hills of the city. On to the next hill, in Fuerte De San Diego, I get know a bit of the city’s history, which has been a crossroad for the peoples of Asia and Europe in the 17^th century, but soon my attention is attracted to the panoramic view of the city and I forget all about history.

Fuerte San Diego, Hornitos

All the walking though, has made my appetite… I get in the car and go to one of Acapulco’s hills to taste Zibu’s delicacies. Under the straw canopies of the beautiful restaurant, I enjoy the exquisite combination of Mexican and Asian cuisine and I stare at the view of the Bay of Puerto Marques. Tasty food and the view to the sea quench the journey’s fatigue for a while and I get into the car to continue my tour.

Zibu

However, I still feel a little tired from wandering around the city! What I need now is a little relaxation again and sunbathing on the golden sand of a serene beach. But not in the same ocean… I opt to smell the salt of the Atlantic Ocean! What do you say? Vamos a Veracruz??? (To be continued…)

Ως cosmo-politan, πάντα λάτρευα την ωραία ζωή. Αν θα μπορούσα να εξηγήσω τι είναι ωραία ζωή με πέντε φράσεις, θα έλεγα: το φαγητό, η μουσική, ο ήλιος, το φλογερό ταμπεραμέντο, τα όμορφα τοπία. Αν θα μπορούσα να την εξηγήσω με μία, θα έλεγα Μεξικό!

Playa Las Hamacas

Μεξικό!!! Μια χώρα με χρώμα, κουλτούρα και ζωή που θα κερδίσει και τα πιο απαιτητικά μάτια, όταν σου δείξει τα πιο μαγευτικά τοπία του, γεμάτα ποικιλία, μοναδικότητα και αντιθέσεις, θα πλανέψει και τα πιο δύσκολα αυτιά, όταν αυτά ακούσουν τη σαγηνευτική μουσική των Μαριάτσι και της μεξικάνικης κιθάρας που γεμίζουν τα γραφικά δρομάκια με την κατευναστική μελωδία τους, θα συνεπάρει και τα πιο αδιάφορα μυαλά με τον αρχαίο του πολιτισμό που με τη μεγαλειότητά του δίνει τροφή φαντασία και την περιέργεια του κάθε ταξιδιώτη, και θα γαληνέψει και τις πιο ανήσυχες καρδιές με τα θαυμάσια τοπία του, που είτε ερημικά, είτε τροπικά, είτε αστικά, με την ποικιλία τους συνθέτουν ένα ιδανικό ψηφιδωτό το οποίο αρκεί για να χαράξει το Μεξικό για πάντα στη μνήμη σου.

Είστε για ένα μπάνιο στις τροπικές παραλίες του Ειρηνικού στα τέλη του Νοέμβρη; Αν ναι, φύγαμε για Ακαπούλκο! Ας ξεκινήσουμε το περιπετειώδες road trip μας από μία από τις πιο εξωτικές πόλεις στις ακτές του Ειρηνικού, απ’ όπου το καλοκαίρι ξεχνάει να φύγει! 

Εδώ, πάρτε μια στιγμή να απολαύσετε μια βουτιά στα ζεστά νερά του Ειρηνικού μαζί με πολλή ηλιοθεραπεία κάτω από τον τροπικό ήλιο και έπειτα χαλαρώστε με τις ώρες στη λεπτό άμμο κάτω από τη σκιά από τους ψηλούς φοίνικες μίας από τις αμέτρητες παραλίες της συναρπαστικής πολιτείας του Ακαπούλκου. Γιατί όλοι αξίζουμε ένα διάλειμμα από τον βαρύ χειμώνα και το καλοκαίρι είναι ακόμα μακριά! Στη συνέχεια κάντε μια επίσκεψη στην Quebrada, για να δείτε το κύμα να σκάει στα μυτερά βράχια της πλαγιάς και αν είστε τυχεροί, ίσως να ζήσετε την αγωνία παρακολουθώντας τους ριψοκίνδυνους καταδύτες να τολμάνε να κάνουν τις βουτιές τους στη θάλασσα από τα πιο ψηλά βράχια, για να κάνουν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους περήφανους, να βιώσουν μια δόση αδρεναλίνης και να ζήσουν την κάθε στιγμή σα να ’ναι η τελευταία (πολύ πιθανόν).

La Quebrada

Μετά από μια αρκετή δόση χαλάρωσης και αδρεναλίνης την ίδια μέρα, αποφασίζω να κάνω μία μικρή βόλτα στα ανηφορικά και κατηφορικά δρομάκια της πόλης που αποπνέουν μια πρωτόγνωρη ελκυστικότητα. Ανακαλύπτοντας τα στενά του Ακαπούλκο παίρνω μια εικόνα Μεξικάνικης τέχνης από το Mural Diego Rivera στην Inalambrica, μία από τις απλοϊκές γειτονιές στους λόφους της πόλης. Ένα λόφο πιο πέρα, στο Fuerte De San Diego γνωρίζω λίγη από την ιστορία της πόλης, η οποία αποτελούσε σταυροδρόμι για τους λαούς της Ασίας και της Ευρώπης τον 17^ο αιώνα, αλλά σύντομα το μυαλό μαγνητίζεται από την πανοραμική θέα της πόλης και ξεχνάω την ιστορία.

Mural Diego Rivera

Το περπάτημα όμως μου άνοιξε την όρεξη… Παίρνω το αυτοκίνητο και πάω να δοκιμάσω τις λιχουδιές του Zibu σε έναν από τους λόφους του Ακαπούλκου. Κάτω από τα αχυρένια σκίαστρα του όμορφου εστιατορίου, απολαμβάνω τον συνδυασμό των γεύσεων της μεξικάνικης και της ασιατικής κουζίνας και χαζεύω τη θέα στον κόλπο του Puerto Marques. Το ωραίο φαγητό και η θέα στη θάλασσα σβήνουν για λίγο την κούραση του ταξιδιού και μπαίνω στο αυτοκίνητο να συνεχίσω τη βόλτα μου.

Μετά από αρκετά χιλιόμετρα, καταλαβαίνω ότι έχω μπει σε λάθος δρόμο και κάνω αναστροφή, αλλά ακόμα κάτι πάει στραβά: τριγύρω μου είναι μόνο λεωφορεία και μάλιστα πάνε στην αντίθετη κατεύθυνση. «Μα τι στο καλό συμβαίνει εδώ;» αναρωτιέμαι. «Κανείς εκτός από μένα δεν ξέρει να οδηγεί σε αυτή την πόλη;» απορώ και μπαίνω σε έναν άλλο δρόμο. «Επιτέλους!» σκέφτομαι, όταν βρίσκομαι στο σωστό δρόμο και τότε ακούω μια σειρήνα από δίπλα μου. «Σταμάτα εδώ!» μου λέει ο αστυνομικός και μου ζητάει άδεια και δίπλωμα οδήγησης. «Κάνατε παράβαση, πρέπει να έρθετε στο τμήμα να πληρώσετε την κλήση!» μου λέει με το αυστηρό ύφος κι εγώ του εξηγώ με τα σπαστά Ισπανικά μου ότι δεν το ήξερα, αλλά ευτυχώς στο τέλος με αφήνει να συνεχίσω το ταξίδι μου, χάρη στην αξεπέραστη πειθώ μου (=1.000 πέσος).

Ουφ! Με κούρασαν οι περιπλανήσεις στην πόλη! Τώρα ζήλεψα και πάλι λίγη χαλάρωση και ηλιοθεραπεία πάνω από τη χρυσή άμμο μιας ήρεμης παραλίας. Όχι όμως στον ίδιο ωκεανό… Θέλω να μυρίσω την αλμύρα του Ατλαντικού! Φύγαμε για Βερακρούζ;;; (Συνεχίζεται…)