Είμαι ένας πολίτης του κόσμου- I am citizen of the world

Μην ψάχνεις την ευτυχία στους άλλους ανθρώπους, γιατί δεν θα τη βρεις, κι αν τη βρεις θα είναι εφήμερη. Η πραγματική ευτυχία κρύβεται μέσα σου, κρύβεται σε κάθε θρόισμα των φύλλων που προϋπαντεί γλυκά τον ερχομό του φθινοπώρου, σε κάθε μυρωδιά των λουλουδιών που προϋπαντεί τον ερχομό της άνοιξης και σε κάθε νιφάδα χιονιού που πέφτει απαλά από τον ουρανό προϋπαντώντας τον ερχομό του χειμώνα. Στο Κάιρο, αντί για το θρόισμα των φύλλων θ' ακούσεις στις τρεις η ώρα τα χαράματα, πριν καλά καλά αρχίσεις να ονειρεύεσαι, τον τελάλη στους δρόμους να φωνάζει "Esha ya nayem!" (Ξύπνα κοιμισμένε!), για να προϋπαντήσει τον ερχομό του Ραμαζανιού, αντί για τη φρέσκια μυρωδιά των λουλουδιών, μυρίζεις το φρέσκο καυσαέριο από τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων και αντί για τις κάτασπρες νιφάδες του χιονιού θα δεις ένα πυκνό σύννεφο σκόνης που θα προϋπαντήσει τον ερχομό του χαμσινιού.

(Don' t search for happiness in other people, because you won't find it there, and even if you do, it will be ephemeral. True happiness in hidden inside you, it is hidden in every rustling of the leaves that sweetly welcomes the autumn, in every flower smell that welcomes the spring and every snow flake that falls softly from the sky to welcome the winter. In Cairo, instead of the leaf ristling, you will hear the crier at three o cock in the morning, shouting “Esha ya nayem!” (Wake up, sleepy one!), to welcome the Ramadan, instead of the fresh smell of the flowers, you smell the fresh exaust fume from the cars' evaporations and instead of the white snow flakes, you will see a thick cloud of dust outside your window, welcoming the sandstorm.)

Το 'στρωσε!!!- Ain't the sandstorm magic???

Κάθε εισπνοή αντιστοιχεί σε πέντε λεπτά ζωής- Take a deep deep breath, you only lose 5 minutes of life

Αχ Θεέ μου, μισώ τη ζωή στο Κάιρο! Ταυτόχρονα όμως, και την αγαπώ! Έχω μάθει ν' αγαπώ τα πάντα εδώ πέρα. Ακόμα κι αυτή τη γλυκιά κατάθλιψη του νόστου της πατρίδας. Όλα εδώ γίνονται πιο αυθεντικά, πιο αληθινά και πιο ψεύτικα μαζί. Αποκτούν άλλη υπόσταση και άλλη οπτική. Παίρνω το πρώτο τρένο και πάω βόρεια, όσο πιο βόρεια μπορώ! Φεύγω γι' Αλεξάνδρεια. Ίσως κάπου εκεί, ανάμεσα στη μητέρα Μεσόγειο, τις πελώριες εκτάσεις με τα φοινικόδεντρα στους κήπους του Φαρούκ και στα παλιά ερείπια του Φάρου, να βρω τον χαμένο μου εαυτό. Ψάχνω το βορρά και κοιτάζω τον ορίζοντα. “Προς τα κει είναι η πατρίδα” σκέφτομαι. “Να με θυμάται άραγε κανείς εκεί; Να άξιζε άραγε που την άφησα;” Ύστερα κοιτάζω τον γαλάζιο ουρανό και παίρνω την απάντησή μου.

(Oh God, I hate life in Cairo! However, at the same time, I love it! Here, I have learnt loving everything. Even this sweet depression of feeling homesick. Everything here becomes more authentic, more real and more fake at the same time. Everything gains another substance, another aspect. I take the first train and go north. The northest I can. I am leaving to Alexandreia. Maybe somewhere there, amongst the mother Mediterranean Sea, the huge lands of palm trees in the gardens of Farouq and the old ruins of the Beacon, I will find myself again. I look for the north and look at the horizon. “This way is home” I think. “Does anyone there remember me? Was it woth leaving?” Then I look at the blue skies and have my answer.)

Ο σταθμός των τρένων στο Κάιρο-The train Station in Cairo

Είμαι ένας πολίτης του κόσμου και δε γνωρίζω σύνορα. Το πνεύμα μου ταξιδεύει και πάντα θα ταξιδεύει απτόητο μαζί με τον ελεύθερο άνεμο απ' το βορρά στο νότο και απ' τη δύση στην ανατολή, με τα χελιδόνια από τα κρύα μέρη στα θερμά και με τις ψιχάλες της βροχής από τα σύννεφα στο χώμα κι απ' το χώμα στις ανοιχτές θάλασσες...

(I am a citizen of the world and I know no borders. My spirit travels and will always be travelling unstoppable as it is, along with the free wind, from the North to the South and from the West to the East, along with the swallows from the cold the heat, and along with the spray of the rain from the clouds to the soil and from the soil to the open seas...)