Happy ethiopian dance

AddisAbaba- Africa's Capital- Part 2- Αντίς Αμπέμπα- Η πρωτεύουσα της Αφρικής- Μέρος 2ο

Ξημερώνει και παίρνω και πάλι τους ανοιχτούς δρόμους της Αντίς 

Αμπέμπα. Σήμερα με περιμένει πολύ περπάτημα και αρχίζω την 

περιήγηση νωρίς το πρωί. Χαζεύω τα χρώματα της φύσης που 

παντρεύονται αρμονικά τον αιθιοπικό πολιτισμό και η ώρα περνάει 

χωρίς να το καταλάβω. Οι άνθρωποι έξω με κοιτάνε περίεργα, 

πολλοί γελάνε παραξενεμένοι με το χρώμα μου, αλλά δε με πειράζει, 

γιατί η εξερεύνηση και σήμερα με περιμένει.

(The day has come again and I go out to the open roads of Addis Ababa. 

Today a long walk is ahead of me. I stare at the colours of the nature 

that harmoniously get married to the ehiopian culture and the time 

passes without realizing it. The people outside look at me wierdly, many 

of them laugh at my colour, but I don't mind: exploration is waiting for 

me again.)

Αφού έχω περάσει ένα εξαντλητικό μεσημέρι γυρνώντας όλα τα 

σημεία της πόλης, από το εθνικό μουσείο ως την Όπερα, κι από την

 αγορά του Μερκάτο μέχρι τις εκκλησίες της Αγίας Τριάδας και της 

Παναγίας, αποφασίζω να δώσω λίγη χλιδή στη μέρα μου 

εξερευνώντας και τη λαμπερή πλευρά της Αντίς Αμπέμπα. Η 

κούραση μου σβήνεται με μιας, μόλις μπαίνω στο Σέρατον της 

Αντίς Αμπέμπα. Εκεί ξεκλέβω λίγη απ' τη μεγάλη ζωή των πλουσίων πίνοντας τον αιθιοπικό μου καφέ στο κομψό σαλόνι του 

ξενοδοχείου, κάτω από το απαλό φως των αρχοντικών πολυελαίων. 

Έπειτα, χαζεύω τη θέα της πόλης μέσα από τις πελώριες τζαμαρίες 

με τη γλυκιά μελωδία του πιάνου να ξεκουράζει τα αυτιά μου, 

μέχρι ο ήλιος να χαθεί και πάλι πίσω από τους πράσινους λόφους και 

τα ψηλά κτίρια του κέντρου της πόλης. Ένα είναι το σίγουρο πάντως 

για την Αντίς Αμπέμπα: Η πόλη αυτή έχει το δικό της χρώμα, ή 

μάλλον τα δικά της χρώματα...Τίποτα δεν είναι μουντό, τίποτα δεν 

είναι μονότονο!

(After I have spent an exhausting noon wandering around every spot of 

the city, from the national museum to the Opera House, and from the 

Mercato Market to the churches of Holy Trinity and Saint Mary, I decide 

to give a little bit of glamour to my day, by exploring the bright side of 

Addis Ababa. My exhaustion goes away upon visiting Addis Ababa's 

Sheraton Hotel. There I live for a while the wealthy life drinking my 

ethiopian coffee in the hotel's elegant living room, under the weak light 

of the glorious chantaleers. Then, I stare at the city's view through the 

huge window-glasses, while the sweet piano melody is relaxing my ears, 

until the sun gets lost again behind the green hills and the high buildings 

of the city. One thing is sure about Addis Ababa: the city has its own 

colour, or colours... Nothing is moodie, nothing is drab!)

Η εκκλησία της Παναγίας- Το ιερό στις αιθιοπικές εκκλησίες είναι στη μέση του κτιρίου- St Mary's church- The sanctuary in the Ethipian churches is in the middle of the building.

Ethiopia's National Museum: A travel to Ethiopia's history through the country's prehistoric findings and the traditional costumes and tools- Το Εθνικό Μουσείο της Αιθιοπίας: Ένα ταξίδι στην Αιθιοπική Ιστορία μέσα από τα προϊστορικά ευρήματα της χώρας και τις παραδοσιακές στολές και τα εργαλεία.

Η Όπερα της Αντίς Αμπάμπα- Addis Ababa Opera House 

Λιοντάρι, σύμβολο της υπεροχής, της δύναμης και της ελευθερίας.- Lion, symbol of opulence, power and freedom.

Thanks to the country's altitude, ethiopian coffee is the second best in the world (after the brazilian coffee)- Χάρη στο υψόμετρο της χώρας, ο αιθιοπικός καφές είναι ο δεύτερος καλύτερος στον κόσμο.

As I said before, nothing is drab. Everything is colourful in this city!- Όπως είπα και προηγουμένως, τίποτα δεν είναι μονότονο. Όλα έχουν χρώμα σ' αυτή την πόλη!

Το σκοτάδι πέφτει γρήγορα και οι δρόμοι ερημώνουν, αλλά ξέρω ένα μέρος που θα μπορούσε να δώσει μια ενδιαφέρουσα νότα στο βράδυ μου. Παίρνω ένα ταξί και πηγαίνω στο νυχτερινό κέντρο διασκεδάσης, που βρίσκεται μερικά τετράγωνα πιο κάτω απ' το ξενοδοχείο. Το μέρος σφύζει από ζωή. Τα τραπέζια είναι γεμάτα από ντόπιους και ξένους κάθε εθνικότητας που ήρθαν εδώ μόνοι ή με τις οικογένειές τους, για να διασκεδάσουν στους μαγικούς ρυθμούς της αιθιοπικής μουσικής και να θαυμάσουν τη γοητεία του τοπικού πολιτισμού. Τα τύμπανα στη σκηνή δεν αργούν να αρχίσουν να χτυπάνε και η ζωντανή μουσική ξεκινάει γεμάτη υποσχέσεις για ένα αξέχαστο βράδυ.

(The darkness falls fast and the streets get deserted, but I know a place 

that could give an interesting note to my night. I get into a cab and I 

head to a night club, that is some squares away from the hotel. The place 

is full of life. The tables are filled with locals and strangers of every 

nationality that came here alone or with their families, to have fun in 

the magic paces of ethiopian music and admire the charm of the local 

civilization. The drums on the stage soon start knocking and the ethiopian

 music begins promising an unforgettable night.)

Η τραγουδίστρια με τη λαμπερή της παρουσία ξέρει να τραβάει τα 

βλέμματα του κοινού, αλλά σε λίγο την παράσταση κλέβουν οι 

χορευτές και οι χορεύτριες που ξέρουν να εντυπωσιάζουν τους θεατές.

 Παρατηρώ από τη γωνιά μου με ενθουσιασμό τις φανταχτερές 

ενδυμασίες, με τα έντονα χρώματα, να λάμπουν κάτω από τα φώτα. 

Ύστερα, παρακολουθώ με προσήλωση τις μοναδικές κινήσεις και τα 

λικνίσματά τους. Οι χορευτές ξέρουν να κρατάνε το γλέντι ζωντανό 

μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Σ' αυτό το μέρος βλέπεις μόνο 

χαρούμενα πρόσωπα που ξέρουν να χαίρονται τη ζωή με όλο τους το 

είναι αφήνοντας, έστω και για λίγο, απ' έξω τις έγνοιες και τα 

προβλήματα.

(The singer knows how to attract the audience's attention, but in a while 

the dancers are upstaged, and they know how to impress the viewers. I 

observe with excitement the fancy clothes, with the vivid colours, 

shinning under the lights. Then, I watch with devotion their unique 

moves. They know how to keep the feast lively until the first morning 

hours. In this place you see only happy faces who know how to enjoy life, 

letting sorrows and problems outside, even for a while.)

Γυναίκες και άντρες με εξωτική ομορφιά αφήνουν τους ήχους να 

οδηγήσουν τα σώματά τους στο σκοπό της απόκοσμης μουσικής, 

που μοιάζει να είναι βγαλμένη από τα βάθη της ζούγκλας. 

Σε κάνει να θέλεις να σηκωθείς και να ανακατευτείς με τους 

ντόπιους χορεύοντας στους τελετουργικούς ρυθμούς των άγριων 

φυλών, οι οποίες ζουν διάσπαρτες κατά μήκος των μεγάλων 

πράσινων εκτάσεων, η καθεμιά με τα δικά της έθιμα και το δικό της 

πολιτισμό. Η ανάμιξη όλων αυτών των διαφορετικών πολιτισμών, 

που ανέρχονται σε περισσότερους από ενενήντα, συνθέτει αυτό που 

σήμερα ονομάζουμε Αιθιοπία.

(Women and men with exotic beauty let the sounds lead their bodies in 

the pace of their unwordly music, that sounds like it came from the

depths of the jungle. It makes you wanna get up and mix with the locals 

dancing in the ritual rythms of the wild tribes, that are spread along the 

great green lands, each one with its own customs and its own 

civilization. The mixture of all these different civilizations, amounting to 

more than ninenty, composes what we call Ethiopia.)

(To get a better picture, you may visit the following links on youtube, where you can find videos of the wild ethiopian dances/ Για να πάρετε μια καλύτερη εικόνα μπορείτε να επισκεφτείτε τους παρακάτω συνδέσμους στο Youtube, όπου μπορείτε να βρείτε βίντεο με τους ξέφρενους αιθιοπικούς χορούς:)

https://www.youtube.com/watch?v=NN7Qy6gHLQA&feature=youtu.be

https://www.youtube.com/watch?v=wLpy9NFDclo

Οι μέρες πέρασαν η μία μετά την άλλη, χωρίς καν να το καταλάβω 

και η ώρα να τελειώσει το όμορφο ταξίδι μου έφτασε. Μπαίνω στο 

αεροπλάνο με αποσκευές τις πολύτιμες εμπειρίες μου κι επιστρέφω 

γεμάτος αναμνήσεις και συναισθήματα στο κοσμοπολίτικο Κάιρο...

(The days have fast passed one after another, without realizing it and 

the time has come for my trip to end. I board on the plane with my 

valuable experiences in my luggage, and I prepare to get back home, to 

the cosmo-politan Cairo, full of memories and emotions...)

Πάρτε μια δόση φρεσκάδας, για να μην ξεχνιέστε... Άντε γιατί πολύ σας καλόμαθα! -Have a dose of freshness from Cairo now...

Addis Ababa- Capital of Africa- Nature in its magnificence- Part 1/Αντίς Αμπέμπα- Η πρωτεύουσα της Αφρικής- Η φύση στο μεγαλείο της- Μέρος 1ο

Οι εικόνες που θα σου δώσει η Αντίς Αμπάμπα είναι αλλιώτικες από αυτές που θα δεις σε οποιοδήποτε άλλο μέρος. Διαπνέονται από μια αυθεντικότητα, μια άγρια ομορφιά, άρρηκτα συνδεδεμένη με την αρχέγονη ενέργεια της Αφρικής, αυτής της ιδιαίτερης ηπείρου, όπου οι άνθρωποι προχωρούν στους ρυθμούς της μητέρας φύσης. Εδώ η ζωή είναι αποκομμένη από τη ιμπερεαλιστική Δύση και τα πάντα διατηρούν τη γνησιότητά τους, υπακούoντας στους νόμους της πανίσχυρης φύσης.

Ο χρόνος έχει σταματήσει σε άλλες εποχές, πιο αληθινές. Ξεχνάς τον πολιτισμό με τους πυρετώδεις ρυθμούς της ζωής και την τεχνολογία κι αφήνεσαι στην μοναδικότητα της παρθένας Αφρικής. Τις εμπειρίες σου εδώ, είτε θα τις μισήσεις, είτε θα τις λατρέψεις. Ένα είναι όμως το σίγουρο, ότι όπου κι αν πας μετά, θα κουβαλάς ένα κομμάτι από την Αιθιοπία μέσα σου, γιατί αυτή είναι μια χώρα που δεν ξεχνάς εύκολα. Τίποτα σ' αυτόν τον τόπο δε σου θυμίζει τη ζωή στο σπίτι, όλα είναι διαφορετικά.

(The images Addis Ababa will give you are different from those you will see in any other place.The are characterized by an authenticity, a wild beauty, inseparable from the African primeval energy, the energy of this special continent, where people walk along with the pace of the mother nature. Here life is cut off from imperealistic West and everything maintains its genuinity, obeying to the laws of the mighty nature.

Time has stopped in other eras, more real. You forget the civilization with the hectic pace of life and technology and you let yourself enjoy the uniqueness of the virgin continent of Africa. You will either hate or adore, your experiences here. One thing is for sure though: wherever you go afterwards, you will always carry a piece of Ethiopia inside of you, because this is a country you cannot easily forget. Nothing at this place, reminds you of life at home, everything is different.)

Αφού σε τρεις ημέρες γύρισα ολόκληρη την Αντίς Αμπάμπα με τα πόδια και είδα όλες τις ξεχωριστές εκκλησίες της, τους πράσινους λόφους και τους περιτριγυρισμένους από κάθε λογής φυτό χωματόδρομους, που σε περιμένουν να τους ανακαλύψεις, αποφάσισα να πάρω ένα αυτοκίνητο και να κάνω μια μονοήμερη εκδρομή. Ο επιθυμητός προορισμός: η λίμνη Ζιουέι, μια πελώρια λίμνη πλούσια σε πανίδα και χλωρίδα που σπάνια βλέπεις σε άλλες χώρες. Σήμερα είναι η εθνική γιορτή των ντόπιων. Γυναίκες, άντρες, ηλικιωμένοι και παιδιά ξεχύνονται στους δρόμους της κωμόπολης Αμπόσα, με ένα πλατύ χαμόγελο στο στόμα, φορώντας τις παραδοσιακές στολές του τόπου, λιτές και περιποιημένες.

Είναι μεσημέρι και η ατμόσφαιρα ξεχειλίζει από θετική ενέργεια. Φαίνεται παντού στα χαρούμενα πρόσωπα των ντόπιων που γλεντούν με τις ψυχές τους. Τα χαμογέλα δε σβήνουν καθόλου, ούτε για λίγο. Αντίθετα, όσο περνάει η ώρα γίνονται μεγαλύτερα και το γλέντι φουντώνει και αρχίζει να παίρνει διονυσιακές διαστάσεις.

                        

                                          

                                         

      

Locals celebrate wearing their traditional costumes-Οι ντόπιοι γιορτάζουν φορώντας τις παραδοσιακές τους στολές

(In three days long, after I walked through the whole city of Addis Ababa and saw every unique church, every green hill and every dirt road surrounded by every kind of plant, that awaits for you to discover it, I decided to hire a car and go on an one-day excursion. My desired destination was Ziway lake, a huge lake, rich in fauna and flora that you can rarely see in other countries. Today is the Ethiopia's national celebration. Women, men, elderly people and children overwhelm the streets of Abosa town, with a wide smile on their faces, wearing the simple and neat traditional costumes of their country.

It is noon and the atmosphere is overflowing with positive energy. It seems everywhere in the happy faces of the locals who really seem to enjoy themselves. The smiles never leave their faces, not even for a while. On the contrary, while time passes, smiles get even bigger and the spree gets delirious.)

Μετά από λίγες ώρες και τόνους μπίρας ακόμα, οι ντόπιοι έχουν αρχίσει να σεληνιάζονται. Δίπλα από τη λίμνη είναι μαζεμένοι σε κύκλο πάνω τριάντα Αιθίοπες και βγάζουν περίεργους, τελετουργικούς ήχους. Στη μέση είναι μια κοπέλα, γονατισμένη στο χώμα, που τινάζει τα μαλλιά της πέρα δώθε και κουνάει το θώρακά της με μανία μέσα έξω, μέσα έξω, θαρρείς πως προσπαθεί να βγάλει τα δαιμόνια από μέσα της, ενώ τα αρωματικά βότανα σιγοκαίνε στη φωτιά. Κάνω ένα βήμα να πλησιάσω με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου και την κάμερα έτοιμη να καταγράψει, αλλά κάποιος από το πλήθος με έρχεται προς τη μεριά μου για να μου μιλήσει. Δε γνωρίζω το λόγο, αλλά το ένστικτό μου μου λέει ν' αφήσω το γλέντι και να συνεχίσω το δρόμο μου στην αναζήτηση μαϊμούδων, ανάμεσα στην πλούσια βλάστηση του δάσους. Η εξερεύνηση στο άγνωστο με καλεί.

(After some hours and tons of beer, the locals have started being in ecstasis. Next to the lake, more than thirty Ethiopians are gathered in a circle and do weird ritual sounds. In the middle, there is a girl on her knees, shaking her hair back and forth, and her chests inside out, as if she is trying to let the demons out of her, while the aromatic herbs are smoldering in the fire. I make a step to approach them with the question painted on my face and my camera on, ready to record, but somebody from the crowd comes towards my side to talk to me. I don't know the reason, but my instict tells me to leave the feast and conτinue my way to the search of monkeys, amongst the big variety of the forest plants. The exploration of the unknown is calling me.)

Ziway lake

Τα συναισθήματα μου είναι πρωτόγνωρα, όταν ακούω τους ήχους των ζώων από το βάθος του δάσους και χαζεύω την ομορφιά των ανθισμένων φυτών που ξεχειλίζουν από παντού. Σύντομα παίρνω το δρόμο της επιστροφής, πριν καλά καλά προλάβω να ευχαριστηθώ την μαγεία της άγριας φύσης. Οι μετακινήσεις από πόλη σε πόλη της Αιθιοπίας πρέπει να γίνονται, πριν ο ήλιος δύσει. Έτσι, φεύγω για την πρωτεύουσα πριν πέσουν οι τελευταίες ηλιαχτίδες. Στο δρόμο για την επιστροφή, ένα πλήθος μεθυσμένων ντόπιων, μέσα στην τρέλα του πανηγυρισμού, περικυκλώνει το αυτοκίνητό. Δύο απ' αυτούς ανεβαίνουν στο καπό εκστασιασμένοι. Αποφεύγω την επαφή με τα μάτια και κρύβω διακριτικά τα προσωπικά μου αντικείμενα περιμένοντας να αφήσουν το αυτοκίνητο και να επιστρέψουν στο γλέντι τους. Για μια στιγμή νοσταλγώ το Κάιρο, όπου το αλκοόλ απαγορεύεται στα περισσότερα μέρη της πόλης.

Ευτυχώς, μετά από λίγο, το εκστασιασμένο πλήθος αποφασίζουν να φύγουν και να συνεχίσουν αλλού τους εορτασμούς τους. Σε μερικά λεπτά, βρίσκομαι και πάλι στα χωματένια δρομάκια της Αντίς Αμπάμπα, για να χαθώ ανάμεσα στους ντόπιους, τις φτωχικές αγορές και τις γραφικές καλύβες τους.

(My emotions are unprecedented, when I hear the sounds of the animals from the depth of the woods and stare at the beauty of the blossomed plants that are everywhere. Soon I am on my way back to the capital, before I have the time to completely enjoy the magic of the wild nature. Transportation from a town to another in Ethiopia must be done, before the sunset. So, I leave for the capital before the last sunbeams fall. On my way back, a crowd of intoxicated locals surrounds the car celebrating like crazy. Two of them get on the car bonnet. I avoid the eye contact and discreetly hide my personal belongings, waiting for them to leave the car and go back to their feast. For an instant my mind travels back to Cairo, where alcohol is forbidden in most of the city spots.

Fortunately, after a while the ecstatic mob decide to leave and continue their celebrations elsewhere. In a few minutes, I am again on the dirt roads of Addis Ababa, to get lost among the locals, the slum markets and the pictoresque huts.)

Ξαφνικά, οι ουρανοί ανοίγουν και αρχίζει η καταρρακτώδης βροχή, φαινόμενο συνηθισμένο σε μια πόλη υψομέτρου 2200 μέτρων, όπως η Αντίς Αμπάμπα. Βρέχει συνέχεια σ' αυτήν την πόλη. “Ευτυχώς που δεν ήρθες το καλοκαίρι! Το καλοκαίρι βρέχει ακόμα περισσότερο!” μου είπε ένας περαστικός που μου 'πιασε την κουβέντα. Αν κοιτάξεις τριγύρω σου, μπορείς να διακρίνεις στις γωνιές των απεριποίητων δρόμων, τα κάτισχνα πρόσωπα ταλαιπωρημένων ανθρώπων που περιμένουν υπομονετικά να περάσει η βροχή.

Το απόγευμα, ο δρόμος με βγάζει στο ζωολογικό κήπο στο κέντρο της πόλης. Βλέπω τα λιοντάρια πίσω απ' τα κάγκελα, με τη θλίψη στα μάτια να νοσταλγούν τη ζωή τους στις ανοιχτές κοιλάδες της σαβάνας. Συναισθήματα μελαγχολίας με κατακλύζουν κι αποφασίζω να φύγω. Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω....

                               

                                

(Suddenly, the skies open and the torrential rain starts, a common phenomenon in a city of an altitude of 2200 meters, such as Addis Ababa. It constantly rains in this city. “Fortunately, you didn't come in the summer! In summer it rains even more!” a stranger told me on the street. If you look around, you can observe the weak faces of the tired people in the corners of the messy roads waiting patiently for the rain to stop.

In the afternoon, my way ends up downtown, to the zoo. I see the lions behind bars, with the sorrow in their eyes, missing their lives in the open valleys os savana. Emotions of melancholy start to overwhelm me and I decide to leave this place. I wish I could help...)

Μια ελεύθερη ψυχή δεν μπαίνει σε καλούπια! Μένει για πάντα ελεύθερη, να ταξιδεύει ανέμελα από γωνιά σε γωνιά, χωρίς να γνωρίζει εμμονές και μοτίβα! Δεν ακούει σ' εντολές και σε κανόνες! Ακούει μόνο στο κάλεσμα της περιπέτειας, στην ακατάσχετη επιθυμία για εξερεύνηση και τρέχει ελεύθερη στον άνεμο, γιατί σ' αυτόν ανήκει!

Ό, τι είναι ελεύθερο είθε να είναι για πάντα ελεύθερο, διαφορετικά είναι νεκρό σε ζωντανό κορμί...

(A free spirit doesn' t fit in molds! It stays forever free, to travel from corner to corner, without knowing patterns! It doesn't abide by orders and rules. It only corresponds to the call of the adventure, to the never ending desire of exploration, and it runs free in the wind, because to him it belongs!

What is free may always be free, otherwise it is dead in a living body...)

https://plus.google.com/109175593831746607498/posts/iF1ERpejZ4u

Αίγυπτος, το κάτι σουρεάλ! (Συνέχεια)- The surreal aspect of Egypt (Sequel)

“Η Αίγυπτος... Η Αίγυπτος είναι ένα μεγάλο, κοκτέηλ, στο οποίο αναμιγνύεσαι και γυρίζεις, γυρίζεις, γυρίζεις, απολαμβάνοντας όλες αυτές τις διαφορετικές γεύσεις που αναμειγνύονται μαζί σου!” Μου είχε πει η Βίκυ που γνώρισα στην Αλεξάνδρεια. Σίγουρα έπαιρνε ναρκωτικά...

(“Egypt... Egypt is a big cocktail, in which you mix and blend, blend, blend, enjoying all the different tastes that mix with you!” said Vicky, whom I met in Alexandreia. She was certainly taking drugs...)

An image that will stay in my heart! Honestly!

                                      
Ομ αλ ντούνια! Χαρακτηρίζουν οι Ντόπιοι την Αίγυπτο, δηλαδή μητέρα του κόσμου! Ευτυχώς ο κόσμος έμοιασε στον πατέρα.(“Um al dunia” call the natives their country, that stands for mother of the world. Thank god the world took after the father.)

Fayoum, the capital of civilization-Φαγιούμ το λίκνο του πολιτισμού

Μπούργκα Κολέξιον 2016

Όχι όχι, μην ξεγελιέστε, δεν είναι Απόκριες

Προσπαθώ να καταλάβω το σκεπτικό: Τα άπλωσε έξω για να στεγνώσουν ή για να λερώσουν; 

Στην Αίγυπτο, κάθε μέρα είναι περιπέτεια. Το να περάσεις απέναντι στο δρόμο και να μη γίνεις χαλκομανία, είναι μια περιπέτεια. Το να μπεις σε ταξί και να μην τρακάρεις είναι περιπέτεια, το να καθίσεις σε μια καρέκλα και να μην πάθεις τέτανο είναι περιπέτεια.Για να μην αναφέρω αυτή τη δροσερή ευωδία των ούρων που διεισδύει στα ρουθούνια σου, όπου βρεθείς κι όπου σταθείς.
(In Egypt every day is an adventure. Going through the way and surviving, is an adventure. Getting into a cab and not crushing is an adventure, sitting on chair and not getting contaminated is an adventure. Not to mention the fresh smell of urines that penetrates your nares, wherever you go.)

Το πιο ωραίο στην Αίγυπτο είναι το πρωινό ξύπνημα. Ξυπνάς το πρωί γεμάτος όρεξη (από μόνος σου, δε σε ξυπνάει ο παλιατζής που περνάει αξημέρωτο και φωνάζει “Ρομπαμπέκιααα! Ρομπαμπέκιααα!” , ούτε ο ψωμάς που φωνάζει “Aiiiish, Aiiish (=ψωμί), ούτε ο μπάρμπας που κοπανάει ανενόχλητος στις έξι η ώρα το πρωί την απέναντι πόρτα ψάχνοντας τον φίλο του τον Όμαρ) ανυπομονώντας να αντικρίσεις αυτή τη γλυκιά αιθαλομίχλη που δε σ' αφήνει να δεις ούτε τη μύτη σου, να εισπνεύσεις το ολόφρεσκο καυσαέριο από τις εξατμίσεις των εκατομμυρίων αυτοκινήτων που πήζουν τους δρόμους!
 (The most beautiful thing in Egypt is the morning get up. You wake up in the morning in the mood (you wake up on your own, not due to the junk dealer voices in the middle of the night, nor because of the bread dealer who shouts “Aiiiish! Aiiish (=Bread), nor beacause of the old man who knocks the neighbour's door at six o clock in the morning looking for his friend Omar) to see this sweet smog that doesn't let you see your nose, to breathe the fresh exaust fume from the evaporations of the millions of cars that overwhelm the streets!)


                                                     

Εδώ οι άνθρωποι βλέπουν τη ζωή αλλιώς. Δεν έχουν παραλία, δημιουργούν παραλία, δεν έχουν μαντρί, δημιουργούν μαντρί στην ταράτσα τους... Απολαμβάνουν τη ζωή όπως είναι, όπου κι αν βρίσκονται ό, τι κι αν κάνουν.

(Here people see life on a different way. They don't have a beach, they create a beach, they don' t have a yard for their pets, they create a yard on their terrace... They enjoy life they way it is, no matter where they are, no matter what they do.)

Spider goat

Ωστόσο, αν ποτέ σε βγάλει ο δρόμος στο Κάιρο, ψάξε τη μαγεία της ανατολής παντού τριγύρω σου! Άνοιξε τα μάτια σου και ψαξ' τη στους διαδρόμους των παμπάλαιων τζαμιών, στα μοναδικά σοκάκια που σε ταξιδεύουν σε καιρούς παραμυθένιους ή σε μια απλή βόλτα, στο μεγάλο πατέρα της Αφρικής, το Νείλο. Το ταξίδι στην Αίγυπτο είναι ένα ταξίδι στο χρόνο! Εδώ θα ζήσεις μόνο φολκλόρ καταστάσεις. Θα δεις ανθρώπους και εικόνες που ο χρόνος έχει πάρει απ' οπουδήποτε αλλού και έχει αφήσει μόνο εδώ. Τα πάντα αποκτούν μια διαφορετική υπόσταση, ανατολίτικη, αυθεντική. Μπορείς να βιώσεις το πάντρεμα της μαγείας της ανατολής με τον γοητευτικό μυστικισμό της αρχαιότητας, σε όλο του μεγαλείο, ακόμα και να αφεθείς στο απέραντο της μαγευτικής ερήμου!

(However, if you ever come to Cairo, search for the magic of the orient everywhere around you! Open your eyes and look for it in the corridors of the old mosques, in the unique alleys that travel you in fairy tale eras or in a simple stroll, near the great father of Africa, the Nile. A travel in Egypt is a travel back in time! Here, you will only live a folklore life. You will see people and pictures that the time has taken away from every other place and has left them only here. Everything gains a different, oriental, authenitc substance. You may live the combination of the Orient's magic with the charming mysticism of the antiquity, in all its greatness, and even let yourself relax in the endless magic desert.)

What I love in Egypt is that it's always Christmas!!!- Αυτό που μ'αρέσει στην Αίγυπτο είναι ότι είναι συνέχεια Χριστούγεννα!!!

Λατρεύω τον μπάρμπα με το σάνδαλο

 

Παντού υπάρχει ένας Μπόμπος

Μπορεί να είσαι μαλάκας, αλλά χρόνια σου πολλά!

Τζαμί Ιμπν Τουλούμ-Mosque Ibn Touloum

Ο Νείλος- The Nile

Η κοιλάδα των φαλαινών- Wadi El Hitan, Fayoum

Και μην ξεχνάς! Η ζωή παίρνει το χρώμα του φακού μέσα απ' τον οποίο τη βλέπεις. Τα πάντα είναι θέμα οπτικής.(And don't forget! Life takes the colour of the lense through which you are watching it. Aspect is all what matters.)

Wadi El Rayan, Fayoum