Cairo-A treasure of memories.../Κάιρο-ένας θησαυρός από αναμνήσεις...

Looking for treasures in the Old Market of Khan El Khalili

Last night I dreamt of Cairo... I thought for a moment that I was back in Egypt, again in the same places. And everything started coming to life again in front of my eyes.

Sambousek with cheese and spinach

I saw that I was again lost in the vast desert of Siwa and I was staring at the colors of the sunshine behind the golden sand-hills. "The world is mine!" I yelled on te top of a sand hill in the middle of the desert. "The world is mine!" it responded back with its echo making fun of me. I felt my spirit travelling and playing with the stars of the diamond sky of Fayoum’s desert. I saw the naked mountains of the red desert of Sinai and the enormous Vyzantian Walls of Saint Catherine in the depths of the desert. I saw that I fed again the grey desert foxes of the white desert, amongst the plain white rocks that were shining under the strong light of the sun. 

I saw the thick leaves of the plain and banana trees dancing in the rythms of the warm wind of the South, next to Father Nile, where the fellucas were floating carefree listening to the psalms of the priests coming from the high minarets that were spread from one place to another decorating the capital of the Orient. For a moment, I turned around with the dervishes in the vortex of the oriental magic under the dim light of the lanterns and I let one thousand and one tastes of the spices of the arabian cuisine play with my pallade. 

The Red Pyramid

I saw that I was turning back to the primeval Pyramids of Giza, to the ruined Pyramids of Saqara and the mysterious Red Pyramids of Dahshour. A wish came whispering out of my mouth, while I was touching the big rocks of the magnificent buildings, hoping that the ancient magic would make it true. Afterwards, before my steps take me to the Patriarchate where I praid for some enlightment, I wondered for a while under the shadows of the palm trees. Then, after I washed my face athe fountains of the majestic palace of King Farouq, I travelled to the open market of Khan El Khalili in order to search for treasures among the historical mosques of the Old city.

The ancient Mosqued Ibn El Tulum

I miss you Cairo! I miss you Mother of World! I miss you more than anything in the world. I wish I could stay longer with you, but life’s so short and the world is waiting for me. You will always have a piece of my soul and I will always carry you inside me. I will always keep the memories you have offered like a treasure in me, because these are the most precious treasure someone can discover on Earth. I know some day I’ll come back to make them come to life again, like in the old times. Till then Ma’aslalema!

Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα το Κάιρο... Νόμιζα για μια στιγμή πως ήμουν πίσω στην Αίγυπτο, ξανά στα ίδια μέρη. Και όλα άρχισαν να ζωντανεύουν και πάλι μπροστά μου.

Είδα πως ήμουνα και πάλι χαμένος μες το απέραντο της ερήμου της Σίβας και χάζευα τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος πίσω από τους χρυσούς αμμόλοφους. "Ο κόσμος είναι δικός μου!" φώναξα στην κορυφή ενός αμμόλοφου στην άδεια έρημο. "Ο κόσμος είναι δικός μου!" μου απάντησε κι εκείνη κοροϊδευτικά με την ηχώ να έρχεται από τα χρυσά της βάθη. Ένιωσα το πνεύμα μου να ταξιδεύει και να παίζει με τα άστρα του διαμαντένιου ουρανού της ερήμου της Φαγιούμ. Είδα τα γυμνά βουνά της κόκκινης ερημιάς του Σινά και τα πελώρια βυζαντινά τείχη της Αγίας Αικατερίνης στα βάθη της ερήμου. Είδα πως τάιζα και πάλι τις γκρίζες αλεπούδες της λευκής ερήμου, ανάμεσα στα ολόλευκα πετρώματα που λαμπύριζαν κάτω από δυνατό φως του ήλιου. 

Είδα τις πυκνές φυλλωσιές από τις μπανανιές και τους φοίνικες να χορεύουν στους ρυθμούς του ζεστού ανέμου του Νότου, δίπλα από τον Πατέρα Νείλο, όπου οι φελούκες έκαναν ανέμελες τις βόλτες τους ακούγοντας τους ψαλμούς του Ιμάμη από τους πανύψηλους μιναρέδες που διακοσμούσαν σκόρπιοι την πρωτεύουσα της Ανατολής. Για μια στιγμή στροβιλίστηκα κι εγώ παρέα με τους δερβίσιδες στη δίνη της ανατολίτικης μαγείας κάτω από το ημίφως των φαναριών και άφησα τις χίλιες και μία γεύσεις των μπαχαρικών της αραβικής κουζίνας να παίξουν με τον ουρανίσκο μου. 

Manial Palace

Είδα πως γυρνούσα και πάλι από τις πανάρχαιες Πυραμίδες της Γκίζας, στις ερειπωμένες Πυραμίδες της Σακκάρας και τις μυστηριώδεις Κόκκινες Πυραμίδες του Νταχσούρ. Μια ευχή βγήκε ψιθυριστά απ’ το στόμα μου, όπως άγγιζα τις μεγάλες πέτρες των επιβλητικών κτισμάτων, ελπίζοντας πως η αρχαία μαγεία θα την πραγματοποιήσει. Έπειτα, αφού περιπλανήθηκα στη σκιά των φοινικόδεντρων, τα βήματά μου με έβγαλαν στο Πατριαρχείο, όπου άναψα ένα κερί παρακαλώντας για λίγη φώτιση. Ύστερα, αφού δρόσισα το πρόσωπό μου στα σιντριβάνια των πλούσιων παλατιών του Βασιλιά Φαρούκ, ταξίδεψα στην αγορά του Αλ Χαλίλι για να ψάξω για θησαυρούς ανάμεσα στα ιστορικά τζαμιά της Παλιάς πόλης. 

Feeling awe in front of the monastery of Saint Catherine in Sinai

The Patriarchate of Alexandria

Μου λείπεις Κάιρο! Μου λείπεις Μητέρα του Κόσμου! Μου λείπεις όσο τίποτα στον κόσμο. Μακάρι να μπορούσα να μείνω περισσότερο κοντά σου, αλλά βλέπεις η ζωή είναι τόσο μικρή και ο κόσμος με περιμένει. Πάντα θα έχεις ένα κομμάτι της ψυχής μου και πάντα θα σε έχω μέσα μου. Σε ευχαριστώ για όλες τις αναμνήσεις που μου 'χεις προσφέρει- πιο πολύτιμες από κάθε θησαυρό που μπορείς να ανακαλύψεις στη γη είναι αυτές! Τις έχω μαζί μου όπου κι αν πάω. Το ξέρω ότι κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσω να τις δω να ζωντανεύουν και πάλι μπροστά μου. Mέχρι τότε Ma’alsalema!